W DOMU POLSKIEJ KULTURY W CZKAŁÓWIE (OBWÓD PÓŁNOCNO-KAZACHSTAŃSKI) PANOWAŁA SZCZEGÓLNA ATMOSFERA.
NIE BYŁA TO JEDYNIE KOLEJNA INICJATYWA EDUKACYJNA – BYŁO TO PRAWDZIWE ŚWIĘTO SŁOWA, SPOTKANIE Z JĘZYKIEM, KTÓRY POZOSTAJE CZYMŚ WIĘCEJ NIŻ NARZĘDZIEM KOMUNIKACJI. JEST ZNAKIEM TOŻSAMOŚCI, MOSTEM ŁĄCZĄCYM POKOLENIA I ŻYWYM ŚWIADECTWEM HISTORII.
W szkółce polonijnej przy domu polskiej kultury w Czkałowie odbył się Konkurs Pięknego Czytania – wydarzenie, które w swojej formie może wydawać się skromne, lecz w rzeczywistości niesie ogromny ładunek znaczeń. Język jako dziedzictwo Dla Polaków mieszkających w Kazachstanie język ojczysty nie jest oczywistością. Przez dziesięciolecia był przechowywany w domach, przekazywany szeptem, pielęgnowany mimo przeciwności. To właśnie dzięki niemu możliwe było zachowanie więzi z kulturą, historią i duchowym dziedzictwem przodków. Dlatego każde wydarzenie, które daje możliwość obcowania z polskim słowem, nabiera szczególnego znaczenia.
Konkurs w Czkałowie miał jasno określone cele: rozwijanie umiejętności czytelniczych w języku polskim, pogłębianie rozumienia tekstu, doskonalenie dykcji i interpretacji, a także stworzenie przestrzeni, w której uczestnicy mogą zaprezentować swoje umiejętności. Do konkursu zgłosiło się 20 uczestników – dzieci i młodzież, dla których język polski jest zarówno nauką, jak i odkrywaniem własnych korzeni. Każdy z nich zaprezentował dwa teksty: wiersz Juliana Tuwima «Mróz» oraz refleksyjny utwór Bruno Ferrero «Dlaczego to spotyka właśnie mnie?». Był to wybór nieprzypadkowy. Z jednej strony – klasyka polskiej literatury dziecięcej, rytmiczna, wymagająca wyczucia języka i jego muzyczności. Z drugiej – tekst skłaniający do refleksji, wymagający dojrzałości interpretacyjnej. Słowo – wypowiadane głośno, świadomie i z emocją – nabierało nowego znaczenia.
Sztuka czytania Uczestników oceniało jury złożone z osób szczególnie wrażliwych na piękno języka – mistrzów pięknego czytania. Brano pod uwagę nie tylko poprawność, lecz także kulturę słowa i indywidualny sposób interpretacji.
Oceniano:
• bezbłędność czytania
• prawidłową dykcję i intonację
• płynność
• umiejętność nadania tekstowi własnego charakteru
Uczestnicy i zwycięzcy:
Tytuł Mistrza Pięknego Czytania zdobyła Bronisława Ochman z Czkałowa, której interpretacja wyróżniła się dojrzałością i wyczuciem słowa. Drugie miejsce zajęła Oksana Czurakowa z Jasnej Polany, a trzecie – Katarzyna Śliwińska z Czkałowa. Pozostali uczestnicy otrzymali wyróżnienia, ponieważ – jak podkreślali organizatorzy – każdy występ był świadectwem pracy, zaangażowania i szacunku dla języka.
Takie wydarzenia jak Konkurs Pięknego Czytania mają znaczenie wykraczające daleko poza edukację.
Na spotkaniu w Czkałowie język polski przestał być szkolnym przedmiotem wykładanym w klasie, a stał się żywym doświadczeniem – przestrzenią spotkania, emocji i wspólnoty. Dzięki pracy nauczyciela, skierowanego przez ORPEG, oraz przy zaangażowaniu lokalnych środowisk polonijnych, młode pokolenie ma szansę nie tylko uczyć się języka, lecz także go przeżywać i przekazywać innym pokoleniom.
Stanisław Wojewódka,
nauczyciel skierowany do pracy
dydaktycznej przez ORPEG,
Czkałowo
